Categorie archieven: Aurelius

Bij de filosofie moet je dus steeds terugkomen en uitrusten.

Een contemplatief leven leiden. Een wonderlijk doel waar ik me toe aangetrokken voel. Iets waarvan ik niet goed weet wat het is, en zelfs of het wel mogelijk is. De Franse classicus en filosoof Pierre Hadot merkt op dat aan … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor Bij de filosofie moet je dus steeds terugkomen en uitrusten.

Waardeer het kleine beetje levenskunst…

Bij filosoferen draait het om oefenen; het ons eigen maken van een levenswijze. Wat een wonderlijk doel eigenlijk. En zeker als we bedenken dat het doel van de Stoa en andere levenskunst-scholen gelegen is in een meer natuurlijke levenswijze. Meer … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius, Natuur | Reacties uitgeschakeld voor Waardeer het kleine beetje levenskunst…

Zo werkt de Universele Natuur…

Vanavond zat ik even aan de waterkant te mijmeren, ergens halverwege een avondwandeling. Het water gleed zachtjes onder mij door en ik keek verwonderd naar de steeds wisselende patronen van golfjes op het water. Een moment was het oppervlak kalm … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius, Stilte | Reacties uitgeschakeld voor Zo werkt de Universele Natuur…

Maar misschien deed hij niet verkeerd.

Soms kom ik van die eenvoudige en toch raadselachtige zinnen tegen bij Marcus. Een fragment als een sfinx. Zoals deze: Als hij verkeerd gehandeld heeft, ligt het kwaad bij hem. Maar misschien deed hij niet verkeerd. (Boek 9, Fragment 38) … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor Maar misschien deed hij niet verkeerd.

De dingen die je onrustig maken…

Veel overdenkingen van Marcus liggen voor de hand en zijn compact en duidelijk. Dat past goed binnen de redelijke strengheid van de stoïsche levenskunst. Soms kom ik er een tegen die in mijn ogen gelaagd is en veel diepte bevat. … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor De dingen die je onrustig maken…

Meen niet…

In zijn persoonlijke notities komt Marcus met grote regelmaat op dezelfde thema’s terug: leven in het hier-en-nu, aandacht voor het grote geheel waarin we bestaan, het besef dat ons geluk en onze gemoedsrust in onze eigen hand/mindset schuilt, het besef … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor Meen niet…

En wanneer je dan iets over de mensheid ten beste geeft…

En wanneer je dan iets over de mensheid ten beste geeft, moet je het aardse gedoe bezien alsof je van ergens in de hoogte naar beneden keek: kudden, legers, akkers, huwelijken, scheidingen, geboorten, sterfgevallen, rumoer in rechtszalen, woestenijen, verscheidenheid van … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor En wanneer je dan iets over de mensheid ten beste geeft…

Principes bij de hand…

Leven voor ons als mens is de paradoxale activiteit ons steeds weer te bekwamen in het worden wie we zijn. Leven is eenvoudig zolang je blijft ademhalen. Leven als mens temidden van anderen is duizelingwekkend is haar complexiteit. Daarom wordt … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor Principes bij de hand…

Veracht de dood niet…

De moeilijkste en steeds weer terugkerende overdenking bij Marcus is die over de dood. In haast elk van zijn boeken keert als een refrein in de fragmenten het thema dood terug. Zoals hier: Veracht de dood niet, maar aanvaard hem … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor Veracht de dood niet…

Pas je aan aan de omstandigheden…

Een groot deel van mijn energie raak ik vaak kwijt door het verzet wat ik pleeg in dingen die ik moeilijk vind. Datgene wat ik verkoos te doen transformeert in een haast ondraaglijke last wanneer ik voor sta of me … Verder lezen

Gepubliceerd in Aurelius | Reacties uitgeschakeld voor Pas je aan aan de omstandigheden…