Denken

Een nieuwe week dient zich weer aan. Het najaar lijkt nu echt te zijn begonnen… De koude lucht maakt het hoofd fris en wakker.

Zo’n ervaring van een wakker en helder hoofd doet me beseffen hoeveel ik doorgaans bezet ben door mijn denken. Ik denk veel over de dingen in mijn leven. Over wat ik zal doen en wat ik gedaan heb. Over plannen en intenties, afwegingen en keuzes, gevoelens en ervaringen. Ik probeer dingen te begrijpen en te doorgronden. En soms denk ik wel eens; wat schiet ik er eigenlijk mee op? Met al dat gedenk en gereflecteer? Wordt ik er een beter mens van? Verhoog ik de kwaliteit van mijn handelingen, van mijn woorden? Als ik heel eerlijk ben, denk ik dat weinig effect heeft. Het leren van en in het leven gebeurt toch op een andere plek. In onze gevoelde ervaring, in ons geleefde lijf… In wat doen en wat we zijn…

Kan ik wel zonder denken door het leven gaan? Ergens is dat wel mogelijk. Ik heb nog steeds een lijf; mijn adem doet dan nog en ook mijn hart klopt lustig door. Ik ervaar de wereld om me heen, heb gevoel en contact en kan me bewegen. En ik kan zelfs spreken zonder eerst al mijn woorden te wikken en te wegen. Gewoonweg spreken ‘from the heart’ zoals de Engelsen zeggen.

Het zal m’n leven een stuk eenvoudiger maken. Meer in het hier en nu. Want toekomst en verleden ontstaan pas wanneer ik nadenk; mezelf een voorstelling maak, de wereld projecteer met behulp van mijn denken. Kan ik leven zonder voorstellingen? Ook dat is goed mogelijk. Maar het zal een stuk stiller zijn… geen verdubbeling van de wereld meer in termen van ’stel dat…’ of ‘als zus, dan zo..’. De ondertiteling van mentale commentaren op wat ik meemaak zal ook plaats maken voor een nieuw soort stilte…

Ik denk dat het nog knap lastig zal zijn zonder te denken te leven. Wennen… Het is een stevige gewoonte geworden die niet zomaar gestaakt kan worden. Daarbij vraag ik me ook af hoe de wereld dan voor me zal zijn… Hoe het is om die innerlijke stilte te ervaren en toch in de wereld te staan… Ik denk hier nu meteen weer van alles over, maar ik denk dat ik dat nu maar even staak.

Eens kijken hoe het me deze week afgaat om mijn denken wat meer te staken, te vertrouwen op wat mijn hart me ingeeft en te varen op de dragende golven van het leven zelf… Zin om mee te doen? 🙂