Zin…

Mensen zijn zoekers naar zin. De laatste tijd kom ik vaak artikelen in kranten en tijdschriften tegen die het belang van zingeving onder de aandacht brengen. In mijn werk is het ook een belangrijk begrip, hoewel ik het slechts af en toe gebruik en alleen maar als ik over mijn werk moet praten. Eigenlijk weet ik helemaal niet goed wat ik onder zingeving moet verstaan en vind ik het maar een rommelig begrip.

Want wat is die zin eigenlijk die we dan moeten geven? De ervaring van zin is een uiterst wonderlijke ervaring… Ze is eerder iets dat je overkomt dan dat je het teweeg brengt, alsof het iets is dat je kunt doen. Soms wordt het voorbeeld gebruikt dat je in de natuur – bij een wandeling over de strand bij een mooie zonsondergang – zo’n ervaring opdoet. Maar het kan ook zijn dat je daar over een strand loopt en je verveelt of bezet door zorgen geen oog hebt voor de omgeving. Zo’n wandeling is geen enkele garantie voor een zinvolle ervaring…

De ervaring van zin is subtiel en laat zich niet maken. Ze licht op in onze ervaring in omstandigheden en situaties die ons op de grenzen van het alledaagse brengen. Of soms ook gewoon midden in het alledaagse… Wanneer wij in een bepaalde stemming of ontvankelijkheid verkeren. In een zekere ontspannen openheid in de wereld staan en het geduld hebben… Kunnen wachten, kunnen vermoeden, maar tegelijk niet weten… Ons hoofd en ons hart niet bezet zijn, maar in zekere zin leeg zijn, stil… Dan, in die leegte kan zich die oplichtende zin nestelen… een onuitsprekelijk besef dat je bestaat, een met en temidden van het wonderbaarlijke leven…

Dit artikel is geplaatst in Stilte. Bookmark hier de permalink.

Op dit artikel kan niet (meer) gereageerd worden.