Zachtheid en soepelheid zijn vrienden van het leven.

Het kost me moeite de laatste tijd om stil te kunnen vallen, echt stil staan in mijn eigen leven. De dingen in een ontspannen staat van geest te aanschouwen en vanuit een milde betrokkenheid mijn dingen te doen. Er is te veel gedrevenheid, te veel hardheid in mij. Ik voel het aan mijn gestel en aan mijn gemoed. In de woorden van Laozi vind ik vanavond een toevlucht.

Waarlijk, wat hard en onbuigzaam is leidt ons naar de dood.
Zachtheid en soepelheid zijn vrienden van het leven.

(Boek van Tao en Innerlijke kracht, Vers 76, middelste strofe)

Zachtheid en soepelheid zijn vrienden van het leven. Toen ik die zin een paar keer op me in liet werken, begon het me te dagen. Hoe ik meer of dichter bij datgene kan komen wat ik zoek, is er gelijk aan te worden. Mijn verlangen meer vanuit rust, geworteldheid en leven te leven, is me in mijn houding, m’n opstelling, mijn gedrag af te stemmen daarop. Er gelijk aan te worden en het te belichamen. Zachter worden en soepeler worden, door los te laten en te vertrouwen. In plaats van hard en krampachtig iets te willen controleren. Om na het bezit of het behalen ervan tot het tragische besef te komen dat ik door mijn inspanningen verloren heb waar ik naar verlangde…

Dit artikel is geplaatst in Taoisme. Bookmark hier de permalink.

Op dit artikel kan niet (meer) gereageerd worden.