“Wie gezien heeft wat nu is…”

Marcus Aurelius schreef in zijn persoonlijke notities:

“Wie heeft gezien wat nu is, heeft alles gezien.”

En hij vervolgt met ons er aan te herinneren dat alles van een zelfde oorsprong is. Dat tijd er in wezen niet toe doet. Het is een herinnering die me rustig maakt.

Wat ben ik veel bezig met alle dingen die ik zie! Maar wat vervullen ze me weinig. Ik zie het, maar ga er makkelijk aan voorbij. Omdat ik denk dat ik het al ken, of omdat het niet voldoet en ik me op iets anders moet richten. Steeds op zoek naar het betere en mooiere. Iets wat aangemoedigd wordt door mijn wereld die in eindeloze reeksen beelden laat zien wat ik allemaal kan begeren, bezitten en bemachtigen. Ik word ertoe opgeroepen door reclames als die van een hardloopschoenen-merk: The world is a big place; go run it! Ik word opgeroepen te rennen en te leiden. De wereld als materiaal voor mij; een middel of object om mijn ambities in te realiseren.

Maar ik zie niet wat nu is. Ik zie niet in dat de wereld en ik verbonden zijn. Dat we samen bestaan als een eenheid. Dat we bestaan en daarom fundamenteel verwant zijn. In die verwantschap zit mijn vervulling. In die ervaring en de worteling in de wereld zit mijn bestemming. Niet voorbij een horizon, maar in mijn eigen hart in dit moment.

Dit artikel is geplaatst in Aurelius. Bookmark hier de permalink.

Op dit artikel kan niet (meer) gereageerd worden.